کارگران شرکت واحد را تنها نگذاریم

10 اسفند 1384

با مشاهده تهاجم صاحبان سرمایه علیه کارگران اتوبوسرانی تهران و خانواده های آنان به ویژه در 8 بهمن 1384، بی شک احساس تمام کارگران مملو از انزجار و عصبانیت نسبت به چنین برخوردهای مغرضانه و غیر انسانی بوده است.  تداوم دستگیری منصور اسانلو و اکثر رهبران سندیکای شرکت واحد و ارعاب ممتد خانواده های آنان و بلاتکلیفی بسیاری از دستگیرشدگان، این سؤال را در اذهان کارگران طرح می کند که در وضعیت کنونی چه باید کرد؟ در شرایطی که دولت سرمایه داری شمشیر را از رو بسته و مصمم به شکستن اعتصاب کارگران شده است؛ در وضعیتی که در سایر کارخانه ها وزارت اطلاعات فشارها بر کارگران فعال را افزایش داده و برای آنها خط و نشان می کشد؛ در شرایطی که از دست دادن کار و دستگیری منجر به گرسنه ماندن خانواده های ما کارگران می گردد؛ در زمانی که کوچکترین اعتراض فعال ما سرنوشتی  مشابه سرنوشت کارگران شرکت واحد دارد، چه باید کرد؟
تمام سؤالاتی که در ذهن ما کارگران نقش می بندد واقعی است. اما یک کار را نباید انجام دهیم و آنهم سکوت در مقابل تهاجم به کارگران شرکت واحد است. زیرا این تهاجم تنها متوجه کارگران شرکت واحد نیست که دادن درس عبرتی است به تمام کارگران توسط صاحبان سرمایه. سکوت و بی عملی مان، همه کارگران را به سلاخ خانه صاحبان زر و زور خواهد فرستاد. شکست کارگران اتوبوسرانی به مفهوم شکست تمام کارگران ایران است. باید بدانیم که ما کارگران اکثر مردم ایران را تشکیل داده و دارای قدرت بسیار مهمی هستیم. سرمایه داران با به اسارت کشیدن و استثمار ما سودهای کلان را به جیب می زنند. منبع سودآوری سرمایه داران در دست ما کارگران است. اما قدرت ما تنها به شکل واحد و برنامه ریزی شده به نمایش گذاشته می شود. افتراق بین ما کارگران منجر به تضعیف و شکست ما می گردد.
در هفته های پیش صاحبان سرمایه تلاش کرده اند که کمر کارگران اتوبوسرانی را بشکنند و با ارعاب سایر کارگران افتراق را تشدید کنند. ما نباید در مقابل این نقشه شوم ساکت بمانیم. کارگران شرکت واحد به درستی درک کرده اند که تنها راه کسب حقوق اولیه سندیکالیستی، استفاده از ابزاری است که سرمایه داران را وادار به پذیرش آن می کند؛ یعنی سازماندهی اعتصاب. اما اعتراضات کارگران شرکت واحد در انزوا و بدون حمایت فعال سایر کارگران شکسته خواهد شد. عمل و اقدامات مشترک ما علیه صاحبان سرمایه زمینه موفقیت را فراهم می آورد. موفقیت کارگران شرکت واحد در آزادی تمام زندانیان سیاسی شان؛ بازگرداندن تمام کارگران به سر کار و ایجاد یک سندیکای مستقل کارگری؛ توفیق تمام کارگران خواهد بود. ما کارگران نباید اجازه دهیم که همقطاران ما سلاخی شوند. زیرا پس از سلاخی شدن کارگران شرکت واحد نوبت بقیه فرا می رسد! در مقابله با اجحافات، ما چیزی برای از دست دادن نداریم. سکوت و غیر فعال بودن ما در وضعیت کنونی، وضعیت ما در آینده  را وخیم تر از آنچه  که هست خواهد کرد. صاحبان سرمایه ما را به اسرای بی مواجب خود مبدل خواهند کرد. پس به پا خیزیم!     
تجربه شرکت واحد نشان داد که برای مقابله با زورگویان، کارگران نمی تواند همگی علنی عمل کنند. سرکوب اخیر اعتصاب کارگران شرکت واحد، شکست این ادعا که: « جنبش کارگری علنی است پس تشکل کارگری هم باید علنی باشد» را نشان داد. از شکست این ادعا باید درس بگیریم و بیاموزیم که  حداقل رهبران عملی ما باید آزاد بمانند تا تداوم مبارزه را تضمین کنند. گام نخست، برای مقابله و مقاومت علیه سرمایه داران و حمایت فعال از کارگران شرکت واحد؛ در هر کارخانه و محلی، ایجاد کمیته های اقدام کارگری مخفی است. کمیته های متشکل از افراد قابل اعتماد. هدف این کمیته ها سازماندهی اقدامات کارگری برای حمایت از کارگران شرکت واحد است. ایجاد این کمیته ها در تقابل کار علنی سندیکالیستی نیست که آن را تقویت می کند.
هر کمیته کارگری در هر کارخانه بر اساس ارزیابی وضعیت کارگران و رعایت اکید مسایل امنیتی به طرحی برای مقابله می تواند دست زند (برای نمونه: سازماندهی توقف کار برای مدت معین؛ جمع آوری تومار اعتراضی؛ پخش مخفی شب نامه ها در مورد کارگران شرکت واحد؛ جمع آوری کمک مالی برای خانواده های کارگران شرکت واحد؛ مقابله با دخالت های وزارت اطلاعات در کارخانه ها و حراست کارخانه و غیره).  با برداشتن این گام نخست، گام های دیگر و هماهنگی فرا تر می تواند صورت پذیرد. در گام های بعدی ارتباط گیری و هماهنگی کمیته ها، در راستای ایجاد یک اتحاد عمل سراسری کارگری می تواند در دستور کار قرار گیرد.
پیروزی ما به اتحاد عمل ما گره خورده است. اقدامات علنی ضد سرمایه داری ما تنها با ایجاد کمیته های اقدام کارگری مخفی تضمین گشته و تداوم می یابد.

پیشنهادات بالا برای تبادل نظر در اختیار کارگران پیشرو قرار می گیرد. این اطلاعیه را به دست سایر کارگران مورد اعتماد برسانید و در مورد مضمون آن با سایرین به بحث بنشینید.