عراق
پايگاه چپاول مستقيم سرمايه داری جهانی
جورج بوش در سخنرانی
خود در حضور اعضای سازمان ملل متحد، اعلام
کرد که رژيم عراق هيچ ارتباطی با فاجعه
11 سپتامبر نداشته و حمله نظامی به عراق
صرفاً به منظور جلوگيری از گسترش «مواد
شميايی مخرب» بوده است.
جورج بوش وقيحانه سخنرانی های خود را در
برابر مجلس آمريکا و مطبوعات آن کشور پيش
از جنگ با عراق به فراموشی سپرده و انتظار
دارد که دنيا هم همين کار را بکند. او که
بعد از پايان جنگ افغانستان بدون هيچ مدرکی
به ناگاه اعلام نمود که عراق وطن تروريزم
بوده و برای ريشه کن کردن آن صدام بايد
برود، بدون ارائه هيچ گونه دليلی برای تغيير
موضعش، در روز 23 سپتامبر، در برابر سازمان
ملل و مردم جهان اعتراف نمود که عراق در
فاجعه11 سپتامبر نقشی نداشته است. بوش پس
از اين اعتراف اما از ميليون ها انسانی
که در سطح جهانی با او مخالفت کرده و برعليه
نقشه حمله اش به عراق به خيابان ها ريخته
و در اعتراض خود، خواهان مدرک از او شده
بودند، پوزش نطلبيد و اقرار نکرد که طرح
چنين مسئله از اصل دروغی بيش نبود. اما
باز هم بر تئوری ديگر ساختگی خود باقی ماند
و اظهار نمود که رژيم صدام دارای اسلحه
شيميايی بوده است!
اين ادعا نيز مانند ادعای قبلی، تا کنون
که 6 ماه از پايان جنگ ميگذرد، نه تنها
ثابت نشده که در حقيقت عکس آن به اثبات
رسيده است. به خصوص که يک هفته پيش از اين،
«هانس بليکس» رئيس آژانس تحقيقات سازمان
ملل در اين زمينه اعلام کرد که اين ادعای
آمريکا و انگلستان در واقع فرستادن مردم
به «دنبال نخود سياه» است.
نتيجه اينکه همانطوريکه پيش بينی ميشد،
هدف از اين جنگ نهمبارزه با تروريزم بود
و نه برچيدن سلاح های شيميايی! اين ها همه
صرفاً جوسازی بود برای حمله و تصرف عراق،
برای رسيدن به اهداف ديگر. در اين دوران،
در منطقه خليج فارس، عراق ضعيف ترين کشور
و صدام آسان ترين عنصر نامطلوب، برای دست
اندازی سرمايه داری جهانی در آن منطقه بود.
جريانات اخير در عراق اين را به راحتی ثابت
ميکند:
روز يکشنبه 21 سپتامبر، مقامات «شورای ملی»
دست نشانده آمريکا در عراق، کليه بخش های
اقتصادی آن کشور را برای خريداری و تصاحب
به روی کليه شرکت های خارجی باز کرد. در
زمان صدام حسين شرکت های عراقی و زمين به
سرمايه داران خارجی فروخته نميشد و ماليات
بر سود، 45% بود. اما اکنون با قوانين جديد،
امکان مالکيت مستقيم خارجی در تمام زمينه
های اقتصادی (به جز منابع زيرزمينی فعلاً)
100% شده است. چپاول عراق اما به اين حد
ختم نشده، بلکه مقررات جديد، اين اجازه
را به اين سرمايه داران ميدهد تا بلافاصله
تمام سود، بهره تجاری و استفادهای از اين
قبيل را از عراق خارج کنند. اضافه بر اين
ها، اگر تا پايان امسال مسيحی، شرکت چندمليتی
آمريکايی ای در عراق سرمايه گذاری کرده
باشد، مشمول يک عيدی خوب هم ميشود (يعنی
ماليات نميدهد). در سال آينده مسيحی نيز
اين شرکت ها فقط 15% ماليات بر سود پرداخت
خواهد کرد. علاوه بر اين، ماليات بر واردات
کالا قرار است برچيده شود. شورای به اصطلاح
ملی عراق، با اين سياست های خود ميخواهد
نشان دهد که درهايش برای تجارت آزاد باز
است. از طرف ديگر قرار است که هر چه زود
تر ماليات بر مواد غذايی و سوخت افزايش
يافته و از اول سال نو ماليات بردرآمد عراقی
ها 15% اضافه خواهد شد. به اين ترتيب، شهروندان
معمولی و فقير عراق همان اندازه ماليات
پرداخت خواهد کرد که سرمايه داران سرمايه
های چند مليتی! از همين جا ميتوان به آسانی
ديد که چه کسانی جريمه اين تصرف بی رحمانه
و بازسازی آن کشور را خواه ناخواه به دوش
خواهند کشيد: شهروندان فقير عراقی که در
حال حاضر از درآمد بسيار ناچيزی برخوردار
هستند. وزير اقتصاد کنونی، اين همه را اين
طور توجيح کرد: «سعی ما در اين است که به
هر عراقی آزادی و فرصت و امکانی را اعطا
کنيم که دولت بعث برای سال های زياد از
مردم عراق گرفته بود. ما ميخواهيم يک بازار
اقتصاد آزاد و باز در عراق راه انداخته،
اقتصاد عراق را رشد دهيم و اين کشور را
در اقتصاد بين المللی ادغام کنيم.»
اين اهداف در شرايطی از طرف عمال آمريکا
در شورای ملی آن کشور به اجرا گذاشته ميشود
که به گزارش «رابرت فيسک» از بغداد:
«راه های فاضلاب پر شده و به مجاری ديگر
نفوذ کرده است، هنوز هم در شبانه روز فقط
15 ساعت برق وجود دارد و هرج و مرج خيابان
های شهر بغداد را در برگرفته است. در چنين
شرايطی، ديروز رژيم دست نشانده آمريکا مانند
شير درنده ای، حکم ممنوعيتی بر عليه رسانه
های گروهی صادر و عمدتاً گيرنده های تلويزيون
های عربی را تهديد نمود. تلويزيون هايی
مانند «الجزيره» و «عربيه» در اين دوران
هميشه نوارهای صدام را پخش کرده است. عراق
در اخطاريه خود، رسانه های خارجی و سازمان
های خبری تلويزيونی را تهديد به تعطيل شدن
نموده است.
شورای ملی عراق همچنين اعتراف نمود که پيش
از تهيه اين اخطاريه با مشاوران تعيين شده
از طرف «پل برمر» (مسئول امورآمريکا در
عراق و انتصاب کننده شورای ملی عراق)، مشورت
شده بود. احمد چلبی سخنگوی شورای ملی، خواهان
بسته شدن شبکه خبری «الجزيره » و «عربيه»
گشت. ظرف دو ساعت از زمان اين اخطاريه،
اين شبکه های خبری برای مدت دو هفته در
آن کشور تعطيل شد.
اين اما تنها يک نمونه از دموکراسی مورد
نظر آقای پل برمر است. در زير به دو نمونه
ديگر از اين ممنوعيت ها ميپردازيم:
«هيچ کس حق ندارد عليه کسی يا گروهی خشنونت
آميز برخورد کند.» البته اگر شورای ملی
اين کار را بکند، اشکالی ندارد.
«هيچ کس حق ندارد عليه مسئولان دولتی يا
هر کس ديگری که در مقام کشوری است، اقدام
خشونت آميز نمايد.»
تمام اين محدوديت ها البته نشانگر ترس آمريکا
از هواداران صدام در عراق است. پس از اعلام
به جهانيان که تا چه حد عراقی ها سرمست
از اين «رهايی» و «آزادی» هستند، خود اما
خوب ميدانند که چنين نيست.
از جمله مقررات ديگر اينکه «روزنامه نگاران
و يا هر کس ديگری موظف است که مسئولان را
قبل، در حين و بعد از هر گونه خراب کاری،
اعمال غير قانونی و يا حرکت تروريستی مطلع
سازد.»
در رسانه های گروهی به روی حملات وقت و
بی وقت حاکمان کنونی هميشه باز است، اما
از آنها خواسته شده که با دولت جديد همکاری
کنند.
عراقی ها امروز ميگويند که سربازان آمريکايی
که از اول جنگ تا امروز خيلی از مردم بی
گناه ما را بی دليل و بی رحمانه کشته اند،
از نظر ما همان اندازه خطرناک هستند که
تروريست هايی که به آمريکا حمله کردند،
هستند.
مدتی است که در عراق روزنامه های مستقل
بيرون ميايد و تا کنون تعداد آنها به صد
رسيده است. اين روزنامه ها در برخی موارد
اعلام جهاد برعليه آمريکا داده است.
يکی از خبرهايی که ميتواند زير عنوان «خرابکاری»
برده شود، خبر کشته شدن چند تن عراقی ديروز
(23 سپتامبر) به وسيله موشک های آمريکايی
در شهر «فالوجا» است. نيروهای آمريکايی
مدعی هستند که اول به آنها حمله شد و اعلام
کردند که تنها يک نفر کشته شد. در حاليکه
بنا به گزارش بيمارستان، کشته شدگان سه
تن بوده که يکی از آنها يک کشاورز ساده
بود که دو فرزندش در همين حمله زخمی شدند.
پس از پايان حمله، سربازان آمريکايی به
محل که دو خانه بود، ريختند.
خون همه جا را پوشانده بود.»1
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ «نيوزولاند هرالد» 24 سپتامبر 2003
اقتباس خبر همچنين از سايتwww.marxist.com
