نامه
محمد صالحی به
گای رایدر
آقاى
گاى رايدر
عزيز!
اعلام
روز 15 فوريه 2006،
بعنوان روز
جهانى در
حمايت از
كارگران
ايران از طرف ICFTU و
GLOBAL UNIONS و
فراخوان به يك
اعتصاب جهانى
در اين روز
براى طبقه
كارگر ايران،
از اهميت
زيادى
برخوردار است.
به اين خاطر از
شخص شما و از
طريق شما از
همه تصميمگيرندگان
ICFTU و GU تشكر مىكنم.
شما
در زمان
دستگيرى حدود
1300 كارگر شركت
واحد اتوبوسرانى
تهران و حومه
و زير فشار
بودن سنديكاى
اين كارگران،
چنين روزى را
تحت عنوان روز
جهانى حمايت
از كارگران
ايران اعلام
كردهايد. به نظر
من، شما كارى
صحيح و به
موقع انجام
دادهايد.
زيرا كارگران
شركت واحد،
دستگيرشدگان،
خانوادههايشان
و بويژه
سنديكايشان
به صورت
پيشقراول
مبارزه كل
كارگران ايران،
براى تحميل
اتحاديه
مستقل خود به
دولت درآمدهاند.
نبود حق تشكل
يكى از ضعفهاى
پايهاى ماست
و اگر كارگران
حمل و نقل
عمومى در شهرى
مثل تهران،
ناچار ميشوند
با دستمزدى 30
در صد كمتر از
خط فقر تعيين
شده توسط
دولت، كار
كنند عمدتا
ناشى از اين
ضعف عمومى است.
خواستهاى
اعتصاب با
بصيرت و آگاهى
تعيين شده است
و من فقط يك
خواست را
پيشنهاد ميكنم
كه در صورت
پذيرش آن را
نیز به خواستهاى
ديگر اضافه
كنيد. پيشنهاد
من به شكل زير
است:
» بازگشت
تمام كارگران
اخراجى و
دستگيرشدگانى
كه از زندان
آزاد میشوند
بر سر
كارهايشان.»
من
اعلام روز 15
فوريه 2006 به
عنوان روز
جهانى حمايت
از كارگران
ايران را تحقق
يكى از
پيشنهاداتى
به حساب ميآورم
كه در نامه
اول ژانويه 2006
خود به شما
مطرح كرده
بودم. من به
سهم خودم
بيشترين
تلاش را بعمل
خواهم آورد تا
كارگران
اهميت اين فراخوان
تاریخی را
عميقا
دريابند و از
آن در جهت
ايجاد تشكلهاى
تودهاى،
مستقل و اصيل
خود بهره
گيرند.
با
احترام
محمود
صالحى 12،2،2006
بازتكثير
از انجمن جمال
چراغ ويسى
2006-02-11