پنج
درس اجمالی
در
اعتصاب
کارگران اتوبوسرانی
شرکت واحد
هر
اعتصاب کوچک
کارگری درس های بزرگی برای
همه جامعه به ارمغان
می آورد.
اعتصاب یک
روزه کارگران
و کارکنان
شرکت واحد نیز
چنین بود.
این
درس های چه
بودند:
اول،
اعتصاب خود- سازماندهی
کارگران را به
نمایش گذاشت.
کارگران شرکت
واحد در مدت
کوتاهی
توانستند به
موثرترین
صورتی بخش
عمده یک شهر
به عظمت تهران
را مختل کنند.
دوم،
حمایت مردم از
اعتصاب
کارگران
سندیکا بی سابقه
بود. گرچه
اکثر مردم در
خیابانها ساعت
ها منتظر
اتوبوس مانده
و به مقصد خود
یا دیر رسیده
و یا اصلاً نرسیدند،
همبستگی آنان
در مراکز شهر
دیده می شد. برای
نمونه در
میدان حسن
آباد مردم
حمایت خود نسبت
به سندیکای
اتوبوسرانان را
آشکاراً
اعلام کردند.
سوم،
اعتصاب توانست
حرکت های
اعتراضاتی
توده ای بعدی
را به همراه
بیاورد. در
استادیوم (مجموعه)
آزادی هزار ها
کارگر و
متحدانشان روز
دوشنبه 12 دی
تجمع کرده و علیه
شهردار تهران،
محمد باقر
قالیباف، و
دولت شعار
داده و خواهان
آزادی فوری
اسانلو شدند.
چهارم؛
دولت سرمایه
داری مستأصل شده
و دادستان
تهران قاضی
سعید مرتضوی
در انظار مردم
بیشتر بی
اعتبار شد. تمام
اقدامات و
نیروی دولت
سرمایه داری
نتوانست
سازماندهی
اعتصاب را
خنثی سازد. دولت
مجبور شد در
عرض چند روز
تمام دستگیر
شدگان (به غیر
از منصور
اوسانلو) را
آزاد کند. یکی
از شعارها کارگران
برکناری مدیر
شرکت واحد بود
("قالیباف
یادت نره
نوریان باید
بره!"). او چند
روز بعد
استعفا داد!
پنجم،
محدودیت ها
اعتصاب مرتبط
به نبود یک
اتحاد عمل
سراسری تدارک
شده پیش از آن
بود. برخوردهای
فرقه گرایانه
کمیته های
موجود کارگری
در سال پیش
اجازه تشکیل
یک اتحاد عمل
سراسری را به
کارگران نداد.
در صورت تشکیل
یک اتحاد عمل
سراسری در اول
ماه مه 1384 وقایع
به گونه دیگری
پیش می رفت.
این یکی از
اساس ترین درس
هایی است که
باید در وضعیت
اخذ کرد.
ایجاد یک
اتحاد عمل سراسری
کارگری و به
رسمیت شناختن
نظریات مختلف
در جنبش کارگری،
و اتحاد بر
محور مطالبات
مورد توافق ضد
سرمایه داری؛
یکی از راه حل
هایی مهم مبارزات
ضد سرمایه
داری در دوره
آتی است.
اکنون یک
اتحاد عمل
اعلام نشده
سراسری در حمایت
از کارگران
دستگیر شده
بوجود آمده
است. این
اتحاد عمل
باید برنامه
ریزی شده و
دائمی گردد.
تهاجم
به سندیکای
اتوبوسرانی
تازگی نداشت.
در اریبهشت 1384
سیصد تن از
اوباشان خانه
کارگر و شورای
اسلامی کار به
دفتر سندیکا
حمله کردند و
هیئت مدیره
سندیکا را
مورد ضرب و
شتم قرار
دادند. اما
این ارعاب ها
همانطور که در
گذشته تأثیری
نداشت؛
اینبار هم بی
تأثیر خواهد بود.
مبارزه برای
رهبری جنبش
کارگری آغاز
شده است. خانه
کارگر و
شوراهای
اسلامی و سایر
نهادهای دولت
سرمایه داری
از اعتبار رهبری
جنبش کارگری
مدتهاست ساقط
شده اند.
کارگران
سراسر ایران
برای ایجاد
تشکل مستقل
خود در تلاش
اند وبا درس
گیری از تجارب
این اعتصاب اعتماد
به نفس کسب
کرده و در
آینده پیروز
خواهند شد.
15
دی 1384